Bruikbaarheid onderzoeksresultaten na onrechtmatig huisbezoek

Na de uitspraak van de rechtbank staat tussen partijen vast dat sprake is geweest van een onrechtmatig huisbezoek. Direct in aansluiting op het huisbezoek (op 2 februari 2007) vindt een gesprek op het kantoor van de sociale dienst plaats, bij welke gelegenheid een verklaring van appellante wordt opgenomen. Op 13 februari 2007 legt appellante opnieuw een verklaring af. Appellanten vinden de verklaringen van 2 en 13 februari 2007 verboden vruchten van het onrechtmatige huisbezoek, die dus niet als bewijs mogen worden gebruikt.

Verwijtbaar gedrag bij verplichting tot re-integratie

In het kader van haar re-integratie is appellante aangemeld voor een taaltraining Nederlands bij Top Taal. Appellante is de eerste zes trainingen niet verschenen. Het College heeft daarin aanleiding gezien om bij besluit van 12 juni 2007 de bijstand van appellanten met ingang van 1 juni 2007 te verlagen met 20% gedurende een maand.
Appellanten hebben aangevoerd dat zij niet op de trainingen is verschenen, omdat haar geloof, haar geloofsovertuiging en de cultureel bepaalde normen zich verzetten tegen het volgen van een cursus waarbij mannen aanwezig zijn.

Verwijtbaar gedrag bij verplichting tot re-integratie

In het kader van haar re-integratie is appellante aangemeld voor een taaltraining Nederlands bij Top Taal. Appellante is de eerste zes trainingen niet verschenen. Het College heeft daarin aanleiding gezien om bij besluit van 12 juni 2007 de bijstand van appellanten met ingang van 1 juni 2007 te verlagen met 20% gedurende een maand.
Appellanten hebben aangevoerd dat zij niet op de trainingen is verschenen, omdat haar geloof, haar geloofsovertuiging en de cultureel bepaalde normen zich verzetten tegen het volgen van een cursus waarbij mannen aanwezig zijn.

Bij een vernietiging van een besluit dient de bestuursrechter op kenbare wijze de mogelijkheden tot definitieve beslechting van het geschil te onderzoeken

Het bezwaar is ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard, zodat het besluit op bezwaar zal moeten worden vernietigd. De Raad dient aansluitend te bezien welk vervolg aan deze uitkomst wordt gegeven. Daarbij stelt de Raad voorop, dat de bestuursrechter bij een (te verwachten) vernietiging van een besluit op kenbare wijze de mogelijkheden tot definitieve beslechting van het geschil behoort te onderzoeken. Dit houdt in, dat de bestuursrechter eerst dient na te gaan of de rechtsgevolgen van een te vernietigen besluit in stand kunnen worden gelaten dan wel of hij zelf in de zaak kan voorzien.

Bij de beoordeling of sprake is van een meerpersoonshuishouden dient een gezamenlijke huishouding tussen een ouder en zijn kind buiten beschouwing te blijven.

Voldaan wordt aan het gezamenlijk hoofdverblijf. Van belang is of er ook sprake is van wederzijdse zorg tussen betrokkene en vriendin A. De Raad oordeelt dat wederzijdse zorg aanwezig is.Volgens de rechtbank is er, gelet op het feit dat op het adres eveneens de meerderjarige dochter van betrokkene woonachtig is, sprake van een meerpersoonshuishouden.

Afwijzing verzoek om wraking geen vooringenomenheid

De Raad is van oordeel dat uit de enkele omstandigheid dat de rechters in de eerdere uitspraken bij afwezigheid van de mandagenregisters het Uwv geslaagd hebben geoordeeld in het bijbrengen van voldoende bewijs voor de in de betreffende belastende besluiten ingenomen standpunten, geen vooringenomenheid blijkt van de rechters ten aanzien van de zaken.

Geen vervolging van agenten voor gebruik geweld bij aanhouding diefstal met geweld

Den Haag, 7 juni 2010 – Het Openbaar Ministerie hoeft de vijf politieagenten die geweld gebruikt hebben bij de aanhouding van drie mannen die een diefstal met geweld pleegden niet te vervolgen. Dat is de beslissing van het Gerechtshof ‘s-Gravenhage, genomen op 4 juni 2010 in de beklagzaken op grond van artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering. De zaken waren aangespannen door de mannen die op heterdaad betrapt werden bij de diefstal met geweld.De politieagenten trachtten de drie mannen aan te houden bij een diefstal met geweld bij de Sligro in Leiden in de nacht van 10 augustus 2005.

Bij de aanwending van de bevoegdheid tot het opleggen van een boete moet de bestuursrechter zonder terughoudendheid toetsen of de door het bestuursorgaan opgelegde boete niet onevenredig is, en zo neen zelf de wel evenredige boete vaststellen

Indien is voldaan aan de in artikel 14a van de TW gestelde voorwaarden voor het opleggen van een boete, dan moet het Uwv – zoals thans ook is vastgelegd in artikel 5:46, tweede lid, van de Awb – bij de aanwending van deze bevoegdheid het bepalen van de hoogte van de boete afstemmen op de ernst van de overtreding en de mate waarin deze aan de overtreder kan worden verweten. Daarbij moet zo nodig rekening worden gehouden met de omstandigheden waaronder de overtreding is gepleegd.

Schadeprocedure telt niet langer mee bij de berekening van de schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn

Een schadeprocedure als de onderhavige, waarin uitsluitend de schade in verband met overschrijding van de redelijke termijn aan de orde is, dient niet langer in aanmerking te worden genomen bij de vaststelling van de schadevergoeding in verband met overschrijding van de redelijke termijn. Indien een rechtbank of de Raad in een separate procedure de hoogte van de schadevergoeding vaststelt, mag deze procedure niet onnodig lang duren.
Dit leidt ertoe dat de hoogte van de schadevergoeding moet worden beoordeeld naar de toestand ten tijde van de uitspraak van de Raad van 25 juni 2009.

Onderzoek: Procedure bij conservatoir beslag onevenwichtig

Den Haag, woensdag 19 mei 2010
De invoering van een informatieplicht voor verzoekers van conservatoir beslag maakt de procedure evenwichtiger en stelt rechters in staat meer afgewogen besluiten te nemen. Dit volgt uit onderzoek dat in opdracht van de Raad voor de rechtspraak werd uitgevoerd door mr. M. Meijsen en prof. mr. A.W.

Geen sprake van ingezetenschap bij verblijf op een Nederlands zeilschip

Met juistheid heeft de rechtbank geoordeeld dat van een thuishaven in Nederland geen sprake is, nu niet is gebleken dat het zeiljacht met enige regelmaat in Nederlandse havens heeft aangelegd. Dat voor het schip een Nederlandse zeebrief is afgegeven en dat – naar appellante stelt – een Nederlands schip als Nederlands grondgebied heeft te gelden, leidt niet tot een ander oordeel. Zoals de Raad eerder heeft overwogen kan ingezetenschap van de bemanning niet louter worden aangenomen op grond van de nationaliteit van de “vlag” van het schip.